ورزش درمانی اپیکوندیلوز داخلی

در این نوشته دکتر محسن چراغی و دکتر محمد رسول نظام آبادی فلوشیپ ستون فقرات و توانبخشی ضایعات نخاعی، در مورد … توضیحاتی ارائه کرده اند.

ورزش درمانی اپیکوندیلوز داخلی، که اغلب به عنوان “آرنج گلفر” شناخته می‌شود، نقش بسزایی در توانبخشی و بهبود این شرایط دارد. اپیکوندیلوز داخلی نوعی التهاب تاندون‌هایی است که به اپیکوندیل داخلی استخوان هومروس متصل هستند. این التهاب معمولاً ناشی از فعالیت‌های تکراری مانند چرخش دست یا استفاده مداوم از مچ دست است.

فاز اول: کاهش درد و التهاب

اولین قدم در درمان ورزشی اپیکوندیلوز داخلی، کاهش درد و التهاب است. استفاده از یخ به مدت 15 تا 20 دقیقه چندین بار در روز می‌تواند به کاهش التهاب کمک کند. همچنین، پرهیز از فعالیت‌هایی که درد را تشدید می‌کنند، ضروری است. در این مرحله، ممکن است فیزیوتراپیست داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) را توصیه کند تا در کنترل درد و التهاب به بیمار کمک کند.

فاز دوم: افزایش دامنه حرکتی

پس از کاهش التهاب و درد، تمرکز بر افزایش دامنه حرکتی می‌باشد. تمرینات کششی برای افزایش انعطاف‌پذیری تاندون‌ها و عضلات مچ و آرنج انجام می‌شود. کشش‌های آرنج و مچ دست می‌توانند شامل نگه داشتن حالت کشیده برای 15 تا 30 ثانیه باشند، که باید چندین بار در روز تکرار شوند.

ورزش درمانی اپیکوندیلوز داخلی

فاز سوم: تقویت عضلات

در این فاز، ورزش‌هایی برای تقویت عضلات آرنج، ساعد و مچ دست انجام می‌شود. تقویت این عضلات به حفظ ثبات آرنج کمک کرده و از آسیب‌های آینده پیشگیری می‌کند. تمرینات ممکن است شامل استفاده از دمبل‌های سبک و تمرینات با باند مقاومتی باشند. توجه داشته باشید که این تمرینات باید تحت نظارت فیزیوتراپیست و با افزایش تدریجی بار تمرینی انجام شوند تا از بروز مجدد التهاب جلوگیری شود.

فاز چهارم: ادغام حرکات ورزشی و بازگشت به فعالیت‌های روزمره

پس از اینکه درد کاهش یافت و قدرت عضلانی بهبود یافت، مرحله بعدی ادغام حرکات ورزشی است که فرد را برای بازگشت به فعالیت‌های عادی زندگی یا ورزشی آماده می‌کند. این شامل تمرینات پویا و ترکیبی است که عملکرد واقعی عضلات را در حرکات روزمره تقلید می‌کنند. ممکن است تمرینات خاصی برای تقویت گریپ یا فشار دست انجام شود، تا اطمینان حاصل شود که آرنج و دست در فعالیت‌های مختلف به خوبی کار می‌کنند.

این تمرینات و راهکارها به طور کلی به کاهش درد و التهاب در افراد مبتلا به اپیکوندیلوز داخلی کمک می‌کند و به آن‌ها امکان می‌دهد که به فعالیت‌های روزمره و ورزشی بازگردند. 

نقش مشاوره و آموزش

آموزش بیماران در مورد تکنیک‌های صحیح و اهمیت پیروی از دستورالعمل‌های فیزیوتراپی اساسی است. درک اینکه چگونه و چرا برخی حرکات باید انجام شوند یا از برخی فعالیت‌ها باید اجتناب شود، می‌تواند به پیشگیری از آسیب‌های تکراری کمک کند.

این روش‌های جامع در توانبخشی ورزشی به بیماران کمک می‌کند تا به سرعت به فعالیت‌های عادی بازگردند و از آسیب‌های مجدد جلوگیری نمایند. توجه به این اصول و پیروی از برنامه‌ریزی دقیق درمانی اساسی است برای رسیدن به نتایج مطلوب در درمان اپیکوندیلوز داخلی.

تأکید بر استفاده از تکنیک‌های دستی

علاوه بر تمرینات مذکور، فیزیوتراپیست‌ها ممکن است تکنیک‌های دستی را به کار ببرند تا به کاهش تنش در تاندون‌ها و بهبود جریان خون کمک کنند. این تکنیک‌ها شامل ماساژ درمانی و موبیلیزاسیون نرم بافتی است که به تسریع روند ترمیم کمک می‌کنند.

توجه به تعادل عضلانی

مهم است که توانبخشی ورزشی بر تعادل عضلانی تمرکز کند، چرا که عدم تعادل در عضلات می‌تواند به بازگشت آسیب منجر شود. بنابراین، تقویت عضلات ضعیف‌تر و اطمینان از اینکه همه عضلات دخیل در حرکات مچ و آرنج به طور موثر کار می‌کنند، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

تقویت اختصاصی برای ورزشکاران

برای ورزشکارانی که دچار اپیکوندیلوز داخلی می‌شوند، برنامه‌های تقویتی اختصاصی تدوین می‌شود تا به آن‌ها کمک کند در فعالیت‌های ورزشی خاص خود بهتر عمل کنند. این می‌تواند شامل تمرینات با وزنه‌های سفارشی و تکنیک‌های خاص ورزشی باشد که به صورت مستقیم بر روی عضلات و تاندون‌های آسیب‌دیده تأثیر می‌گذارد.

پیروی از یک برنامه منظم

تعیین یک برنامه منظم و پیروی از آن اساسی است. بیماران باید به طور مستمر تمرینات خود را انجام دهند، حتی پس از کاهش درد، تا از بازگشت بیماری جلوگیری شود. این برنامه باید شامل افزایش تدریجی شدت تمرینات برای اطمینان از تقویت پایدار و دوام طولانی‌مدت باشد.

ارزیابی‌های دوره‌ای

فیزیوتراپیست‌ها باید به طور منظم پیشرفت بیمار را ارزیابی کنند و برنامه توانبخشی را متناسب با نیازهای در حال تغییر بیمار تنظیم کنند. این ممکن است شامل تغییر در تمرینات، افزودن تمرینات جدید یا تغییر دفعات انجام تمرینات باشد تا اطمینان حاصل شود که بیمار به بهترین نحو بهبود می‌یابد. با اجرای دقیق و منظم این برنامه‌ها، می‌توان امیدوار بود که درازمدت از بازگشت علائم جلوگیری شود.

درمان اپیکوندیلوز داخلی

تمرینات ورزشی پایه

کشش فلکسورهای مچ-

کشش فلکسورهای مچ

نوع تمرین: تمرین های افزایش دامنه حرکتی/ کششی/ تحرک بخشی
وضعیت: ایستاده
مرحله 1: در حالی که کف دست رو به بالا می باشد، با دست مقابل انگشتان را از قسمت کف دست گرفته و سپس به آرامی آرنج را صاف کنید.
مرحله 2: انگشتان و مچ را به پایین و عقب کشیده تا زمانی که احساس کشش کنید.
تکرار: این حرکت را به مدت 30 ثانیه نگه دارید.
تعداد ست: 3 ست به همراه 30 ثانیه استراحت بین هر ست
تعداد جلسات تمرین: 3-5 بار در هفته

کشش اکستانسورهای مچ

نوع تمرین: تمرین های افزایش دامنه حرکتی/ کششی/ تحرک بخشی
وضعیت: ایستاده
مرحله 1: در حالی که کف دست رو به زمین می باشد، با دست مقابل، انگشتان خود را گرفته و سپس به آرامی آرنج را صاف کنید.
مرحله 2: انگشتان و مچ را به پایین و عقب کشیده تا زمانی که احساس کشش کنید.
تکرار: این حرکت را به مدت 30 ثانیه نگه دارید.
تعداد ست: 3 ست به همراه 30 ثانیه استراحت بین هر ست
تعداد جلسات تمرین: 3-5 بار در هفته

کشش عضله سه سر بازو-

کشش عضله سه سر بازو

نوع تمرین: تمرین های افزایش دامنه حرکتی/ کششی/ تحرک بخشی
وضعیت: ایستاده یا نشسته
مرحله 1: هر دو دست را بالای سر ببرید.
مرحله 2: آرنج را خم کنید تا دست پشت سر قرار بگیرد.
مرحله 3: با دست مقابل، آرنج را گرفته و به آرامی بکشید.
تکرار: این حرکت را به مدت 30 ثانیه نگه دارید
تعداد ست: 3 ست به همراه 30 ثانیه استراحت بین هر ست
تعداد جلسات تمرین: 3-5 بار در هفته

تمرین های بینابینی

تقویت گریپ (قدرت مشت کردن)

نوع تمرین: تمرین های تقویتی
وضعیت: ایستاده یا نشسته
مرحله 1: یک توپ پلاستیکی یا توپ تنیس را به مدت 60 ثانیه نگه داشته و فشار دهید. سپس عضلات خود را رها کنید.
تعداد ست: سه ست با نسبت برابر انقباض و استراحت
تعداد جلسات تمرین: 3 تا 4 بار در هفته

تقویت کانسنتریک عضلات اکستانسور مچ

تقویت کانسنتریک عضلات اکستانسور مچ

نوع تمرین: تمرین های تقویتی
وضعیت: نشسته روی صندلی
مرحله 1: آرنج را 90 درجه خم کرده و مچ دست را روی لبه میز قرار دهید به طوری که فقط دست قادر به حرکت باشد.
مرحله 2: در حالی که کف دست رو به پایین است یک وزنه سبک را به دست بگیرید.
مرحله 3: با 5 شمارش به آرامی مچ/دست را به بالا بیاورید.
مرحله 4: پس از آنکه به نقطه مورد نظر رسیدید، با کمک دست مقابل مچ/دست را به پایین و نقطه شروع برگردانید.
تکرار: 10 بار
تعداد ست: سه ست با فواصل 30 ثانیه
تعداد جلسات تمرین: 3 تا 4 بار در هفته

تقویت کانسنتریک عضلات فلکسور مچ

تقویت کانسنتریک عضلات فلکسور مچ

نوع تمرین: تمرین های تقویتی
وضعیت: نشسته روی صندلی
مرحله 1: آرنج را 90 درجه خم کرده و مچ دست را روی لبه میز قرار دهید به طوری که فقط دست قادر به حرکت باشد.
مرحله 2: در حالی که کف دست رو به بالا است یک وزنه سبک را در دست بگیرید.
مرحله 3: با 5 شمارش به آرامی مچ/دست خود را به بالا بیاورید.
مرحله 4: پس از آنکه به نقطه مورد نظر رسیدید، با کمک دست مقابل مچ/دست را به پایین و نقطه شروع برگردانید.
تکرار: 10 بار
تعداد ست: سه ست با فواصل 30 ثانیه
تعداد جلسات تمرین: 3 تا 4 بار در هفته

تقویت عضلات چرخاننده مچ

تقویت عضلات چرخاننده مچ

نوع تمرین: تمرین های تقویتی
مرحله 1: آرنج را 90 درجه خم کرده و مچ دست خود را در لبه میز قرار دهید، به طوری که دست قادر به حرکت باشد.
مرحله 2: در حالی که انگشت شست به سمت بالا قرار دارد، یک وزنه سبک (یا چکش) را در دست بگیرید.
مرحله 3: مچ را تا آنجا که ممکن است، به آرامی به سمت داخل و سپس تا آنجا که ممکن است به بیرون بچرخانید و چند ثانیه در هر نقطه انتهایی نگه دارید.
تکرار: 10 بار
تعداد ست: 3 ست با فاصله 30 ثانیه بین ست ها
تعداد جلسات تمرین:  3تا 4 بار در هفته

تمرینات ورزشی پیشرفته

تقویت اکسنتریک عضلات اکستانسور مچ

تقویت اکسنتریک عضلات اکستانسور مچ

نوع تمرین: تمرین های تقویتی
وضعیت: نشسته بر روی صندلی
مرحله 1: آرنج را 90 درجه خم کرده و مچ دست را روی لبه میز قرار دهید به طوری که فقط دست قادر به حرکت باشد.
مرحله 2: در حالی که کف دست رو به پایین است یک وزنه سبک را در دست بگیرید.
مرحله 3: با دست مقابل، مچ و دست را به سمت بالا ببرید.
مرحله 4: دست مقابل را رها کرده و به آرامی و با 5 شمارش دست و مچ را پایین بیاورید.
تکرار: 10 بار
تعداد ست: سه ست با فواصل 30 ثانیه
تعداد جلسات تمرین: 3 تا 4 بار در هفته

تقویت کانسنتریک عضلات فلکسور مچ

تقویت اکسنتریک فلکسورهای مچ دست

نوع تمرین: تمرین های تقویتی
وضعیت: روی صندلی بنشینید.
مرحله 1: آرنج را 90 درجه خم کرده و مچ دست خود را در لبه میز قرار دهید، طوری که فقط قسمت دست قادر به حرکت باشد.
مرحله 2: یک وزنه سبک را در حالی که کف دستتان به سمت سقف است، در دست بگیرید.
مرحله 3: از دست مخالف استفاده کنید تا مچ و دست خود را تا جایی که می توانید به طرف سقف خم کنید.
مرحله 4: دست را رها کنید و به آرامی مچ دست خود را در طول 5 ثانیه پایین بیاورید
تکرار: 10 بار
تعداد ست: 3 ست با فاصله 30 ثانیه بین ست ها
تعداد جلسات تمرین: 3 تا 4 بار در هفته

چرخش تایلر

چرخش تایلر

نوع تمرین: تمرین های تقویتی
وضعیت: ایستاده
مرحله 1: میله پلاستیکی تعادلی را در دست بگیرید. آرنج باید خم باشد و در کنار پهلو قرار گیرد.
مرحله 2: انتهای دیگر میله پلاستیکی را با دست مخالف خود بگیرید.
مرحله 3: در حالی که دست را پایین نگه داشته اید، دست دیگر خود را در بالای میله پلاستیکی بچرخانید و میله را از خود دور کنید. به طوری که دستی که پایین تر است، به عقب بچرخد.
مرحله 4: میله پلاستیکی را موازی با زمین نگه دارید.
مرحله 5: با خم کردن مچ درگیر به سمت جلو، اجازه دهید میله پلاستیکی صاف شود.
تکرار: 15 بار
تعداد ست: 3 ست با فاصله 30 ثانیه بین ست ها
تعداد جلسات تمرین: 4 تا 5 بار در هفته

حرکت پانچ عضله سراتوس

حرکت پانچ عضله سراتوس

نوع تمرین: تمرین های افزایش حس عمقی/عملکردی
وضعیت: دراز کشیده به پشت
مرحله 1: بازوها را در حالی که آرنج ها صاف است و کف دست به سمت سقف است، بالا بیاورید (می توانید یک وزنه سبک را در دست ها نگه دارید).
مرحله 2: کف دست به سمت بالا باشد، بازوها را صاف نگه داشته و ستون فقرات پشتی را صاف کنید. (شانه ها باید چند سانتیمتر از زمین بالا بیاید).
مرحله 3: این وضعیت بدن را به مدت 2 ثانیه نگه دارید و سپس به آرامی به موقعیت اولیه برگردید.
تکرار: 10 بار
تعداد ست: 3 ست با فاصله 30 ثانیه بین ست ها
تعداد جلسات تمرین: 3 تا 4 بار در هفته

جمع کردن کتف در حالت دمر

جمع کردن کتف در حالت دمر

نوع تمرین: تمرین های افزایش حس عمقی/عملکردی
وضعیت: روی شکم دراز بکشید و بازوها را در خارج بدن قرار داده و 90 درجه خم کنید.
مرحله 1: بازو و آرنج را به طرف سقف، بالا بیاورید و کتف ها را به هم نزدیک کنید. قفسه سینه و پیشانی باید روی زمین باشد.
مرحله 2: این وضعیت بدن را به مدت 2 ثانیه نگه دارید و سپس به آرامی پایین بیایید و به موقعیت اولیه برگردید.
تکرار: 10 بار
تعداد ست: 3 ست با فاصله 30 ثانیه بین ست ها
تعداد جلسات تمرین: 3 تا 4 بار در هفته

گروه تخصصی پزشکان طب فیزیکی و توانبخشی