کشیدگی عضلات کشاله ی ران

کشیدگی عضلات کشاله ی ران

 

کشیدگی عضلات کشاله ی ران کشیدگی ماهیچه یکی از آسیب‌های شایع خصوصا در میان ورزشکاران است.

ران سه گروه عضلانی مهم و قوی دارد: عضلات همسترینگ در پشت ران، ماهیچه‌های چهار سر ران در جلو و ماهیچه‌های نزدیک کننده در سمت داخل.

عضلات چهار سر ران و عضلات همسترینگ موجب خم و راست کردن زانو و ماهیچه‌های نزدیک کننده، پاها را به هم نزدیک میکنند.

عضلات عقب ران (همسترینگ) و عضلات جلو ران (ماهیچه چهار سر ران) به طور خاص در معرض خطر کشیدگی قرار دارند

چون از هر دو مفصل ران و مفصل زانو گذر می کنند.

همچنین این دو عضله برای فعالیت‌های با سرعت بالا مانند انواع رشته های ورزشی دومیدانی

(دویدن، پرش از موانع ، پرش طول)، فوتبال و بسکتبال مورد استفاده قرار می‌گیرند.

 

عضلات چهار سر ران در قسمت جلوی ران

عضلات چهار سر ران در قسمت جلوی ران.

 

 

عضلات همسترینگ در قسمت پشت ران

عضلات همسترینگ در قسمت پشت ران

 

کشیدگی ماهیچه معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که یک ماهیچه بیش از ظرفیت خود کشیده می‌شود و فیبرهای عضلانی پاره می شوند.

این آسیب اغلب در نزدیکی نقطه‌ای رخ می‌دهد که ماهیچه به بافت ارتباطی محکم و فیبری به نام تاندون می‌پیوندد.

علاوه بر حرکات کششی ، ضربه مستقیم به ماهیچه نیز ممکن است باعث آسیب مشابهی شود.

کشیدگی ماهیچه در ران می‌تواند کاملاً دردناک باشد.

زمانی که یک کشیدگی عضلانی رخ می‌دهد، ماهیچه نسبت به آسیب مجدد ، آسیب‌پذیر می گردد.

لذا مهم است که به ماهیچه اجازه دهید به درستی التیام یابد و دستورالعمل‌های پیشگیری را از پزشک خود دنبال کنید.

 

علائم کشیدگی عضلات کشاله ی ران

فردی که کشیدگی عضلات کشاله ی ران را تجربه می‌کند, ممکن است پارگی بافت عضله را احساس کند.

درد ناگهانی است ، ممکن است شدید بوده و ناحیه اطراف جراحت احتمال دارد در لمس دردناک باشد.

چنانچه پارگی رگ های خونی روی داده باشد کبودی نیز مشهود خواهد بود.

تورم و مناطق کبودی (به رنگ سیاه و آبی ) اغلب ممکن است

در زیر ران تا مچ پا و قوزک پا گسترش یابد که این اتفاق ممکن است حتی یک یا دو روز پس از آسیب رخ دهد.

 

کبودی عضلات ران

عضله پاره شده همسترینگ باعث شده است قسمت بزرگی از (کبودی) در قسمت پشت ران این بیمار ایجاد شود.

تشخیص

پزشک شما در مورد نحوه ی  آسیب سوال خواهد کرد و ران شما را از نظر دردناک بودن در لمس و یا کبودی معاینه خواهد نمود.

ممکن است از شما خواسته شود تا زانو و ران خود را خم و راست کنید تا پزشک بتواند تشخیص را تایید کند.

اگر شکستگی و یا آسیب دیگری در استخوان وجود داشته باشد ممکن است یک گرافی ساده مورد نیاز باشد.

هم چنین ممکن است پزشک به منظور ارزیابی بیشتر عضلات و تاندون‌ها تصویربرداری MRI درخواست کند.

کشیدگی عضلانی با توجه به شدت آن‌ها درجه‌بندی می‌شود. کشیدگی درجه ۱ خفیف است،

و معمولاً به آسانی التیام می‌یابد در حالی که درجه ۳ درواقع پارگی شدید ماهیچه است که ممکن است چند ماه طول بکشد تا التیام یابد.

 

درمان کشیدگی عضلات ران

اغلب موارد کشیدگی عضلانی را می‌توان با پروتکل زیر درمان کرد.

  • استراحت : ازفعالیت‌هایی که باعث ایجاد فشار می‌شوند، اجتناب کنید.
    پزشک شما ممکن است توصیه کند که از عصای زیر بغل برای جلوگیری از وارد آمدن وزن به عضله استفاده کنید.
  • یخ: ازکمپرس سرد برای ۲۰ دقیقه ، چندین بار در روز استفاده کنید. یخ را مستقیماً بر روی پوست قرار ندهید.
  • کمپرس کردن :برایجلوگیری از تورم اضافی، ناحیه آسیب دیده را با بانداژ الاستیکی و نرم بپوشانید.
  • بالا بردن عضو: برایبه حداقل رساندن تورم، عضو آسیب دیده  را بالاتر از قلب خود قرار دهید.
  • پزشک شما ممکن است یک داروی ضد التهاب غیر استروئیدی، مانند ایبوپروفن، برای تسکین درد توصیه کند.

با کاهش درد و تورم، فیزیوتراپی به بهبود دامنه حرکت و قدرت عضله کمک خواهد کرد.

ماهیچه باید قبل از اینکه به ورزش برگردید، قدرت کامل داشته و بدون درد باشد.

این کار به جلوگیری از آسیب بیشتر کمک می‌کند.

 

پیشگیری از کشیدگی عضلات کشاله ی ران

عوامل خطر : عوامل متعددی می‌توانند شما را به سمت کشیدگی عضلانی سوق دهند، از جمله:

  • سفتی عضلات: ماهیچه‌های سفت در معرض خطر کشیدگی قرار دارند لذا ضروری ست که ورزشکاران از برنامه تمرین‌های کششی روزانه تحت نظر مربی مجرب پیروی کنند.
  • عدم تعادل عضلانی : از آنجا که عضلات عقب و جلوی ران همزمان با هم کار می‌کنند، اگر یکی قوی‌تر از دیگری باشد، ماهیچه ضعیف‌تر می‌تواند کشیده شود.
  • آمادگی جسمانی ضعیف : اگرماهیچه‌های شما ضعیف باشند، کم‌تر قادر به مقابله با استرس ورزش هستند و احتمال آسیب دیدگی بیشتر است.
  • خستگی ماهیچه‌ای: خستگی ظرفیت جذب انرژی توسط ماهیچه‌ها را در حین وارد آمدن استرس به ماهیچه کاهش می‌دهد و آن‌ها را نسبت به آسیب بیشتر ، آسیب‌پذیر می‌کند.
    لذا در مسابقات ورزشی که بیش از زمان روتین طول می کشد ، احتمال آسیب دیدگی ورزشکاران به دلیل خستگی عضلانی بیشتر می شود.

 

هشدارها

می‌توانید اقدامات احتیاطی زیر را برای کمک به جلوگیری از کشیدگی عضلانی انجام دهید:

  • وضعیت بدنی خود را با برنامه منظم ورزشی آماده سازید.
    شما می‌توانید از پزشک متخصص طب فیزیکی و توانبخشی خود در مورد برنامه‌های ورزشی مناسب برای سن و سطح فعالیتتان ، سوال کنید.
  • قبل از هر گونه تمرین و یا فعالیت ورزشی،”گرم کردن” را انجام دهید.
    تمرینات مناسب “گرم کردن” ، بدن شما را برای فعالیت شدیدتر آماده می‌کند، خون شما  به خوبی جریان می‌یابد،
    دمای ماهیچه‌ای شما را افزایش می‌دهد و میزان تنفس شما را افزایش می‌دهد.
    گرم شدن به بدن شما زمان می‌دهد تا با نیازهای ورزش سازگار شود و می‌تواند به افزایش میزان دامنه ی حرکتی مفاصل و کاهش سفتی عضلات کمک کند.
  • بعد از ورزش باید فرایند “سرد کردن” را انجام دهید. به آرامی و به تدریج تمرینات کششی انجام دهید،
    هر کشش عضلانی را نگه دارید تا به ماهیچه برای پاسخ دادن و دراز شدن ، زمان بدهید.
    می‌توانید نمونه‌هایی از تمرینات کششی را در این وب سایت پیدا کنید
    و یا از پزشک یا مربی خود بخواهید که در تهیه یک برنامه روتین به شما کمک کند.
  • اگر آسیب دیده هستید، برای التیام ماهیچه قبل از بازگشت به ورزش زمان بدهید.
    صبر کنید تا قدرت ماهیچه‌ای و انعطاف‌پذیری تان به سطح قبل از آسیب باز گردند.
    این کار می‌تواند ۱۰ روز تا ۳ هفته برای یک کشیدگی خفیف و تا ۶ ماه برای کشیدگی عضلانی شدید،
    مانند کشیدگی عضلات همسترینگ (عقب ران) به طول انجامد.

 

 

منبع : سایت orthoinfo 

ترجمه شده توسط : دکتر زهرا هاشمی

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.