نوشته‌ها

بیماری اسگود شلاتر (درد زانو در نوجوانان)

بیماری اسگود شلاتر (درد زانو در نوجوانان)

 

بیماری اسگود شلاتر یا درد زانو در نوجوانان (Osgood-Schlatter) یکی از علل شایع زانو درد در سن رشد می باشد.

این بیماری در واقع التهاب ناحیه ای در زیر زانو ست ، جایی که تاندون کشکک (پتلا) به استخوان درشت نی (تیبیا) اتصال می یابد.

اغلب اوقات این بیماری در جهش های رشدی روی می دهد ، زمانی که استخوان ها ، عضلات ،

تاندون ها و سایر ساختارها به سرعت در حال تغییر هستند.

 

درد زانو در نوجوانان

آناتومی ساختار زانو

 

از آنجا که فعالیت فیزیکی ، استرس اضافی بر روی استخوان ها و عضلات وارد می سازد ،

کودکانی که به ورزش های حرفه ای مشغول هستند -خصوصا دومیدانی و ورزش های جهشی- در خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری قرار دارند

گرچه نوجوانان با شدت فعالیت فیزیکی کمتر نیز ممکن است این مشکل را تجربه کنند.

تعریف بیماری اسگود شلاتر

در استخوان های کودکان و نوجوانان ، منطقه ای مخصوص وجود دارد که در آنجا استخوان در حال رشد می باشد.

این ناحیه ، “صفحه ی رشد” نامیده می شود. صفحه ی رشد نزدیک به بخش های انتهایی استخوان های دراز قرار دارند.

وقتی رشد استخوان کامل شد ، این ناحیه نیز مانند سایر نواحی در استخوان ، سخت می شود.

در بعضی استخوان ها ، صفحات رشد محل اتصال تاندون ها می باشند.

 

یک برجستگی استخوانی در انتهای استخوان تیبیا (درشت نی) در محل صفحه رشد قرار دارد که “توبرکل تیبیا”  نامیده می شود و محل اتصال تاندون کشکک می باشد.

وقتی کودک فعالیت می کند ، با انقباض عضله ی چهار سر ران ، تاندون کشکک کشیده می شود.

و به محل اتصال آن به استخوان (توبرکل تیبیا ) استرس وارد می گردد.

در برخی موارد به دنبال فعالیت های تکراری و ایجاد کشش و استرس بر روی توبرکل تیبیا ، صفحه ی رشد استخوان دچار التهاب می گردد.

این التهاب منجر به دردناک شدن این ناحیه (توبرکل تیبیا) در لمس و بیماری اسگود شلاتر (درد زانو در نوجوانان) می شود.

علائم اسگود شلاتر

معمولا شاخص ترین علامت بیماری اسگود شلاتر، احساس درد به دنبال دویدن ، جهیدن و سایر فعالیت های ورزشی می باشد.

در اغلب موارد هر دو زانو دچار مشکل هستند هرچند علائم در یکی از زانوها شدیدتر است.

  • درد زانو و دردناک بودن توبرکل درشت نی در لمس
  • تورم در توبرکل استخوان درشت نی
  • سفتی عضلات در جلو یا عقب زانو

تشخیص

علاوه بر معاینه ی فیزیکی ، ممکن است پزشک جهت بررسی بیشتر استخوان و رد سایر تشخیص های افتراقی ،

گرافی ساده از زانوی کودک درخواست نماید.

 

در بیماری اسگود شلاتر استخوان تیبیا برجسته و ملتهب شده و موجب حساسیت در فشار می شود.

درمان

درمان این بیماری بر روی کاهش درد زانو و تورم تمرکز دارد. حتما لازم است که

نوجوان فعالیت های ورزشی خود را تا زمانی که احساس ناراحتی یا درد قابل توجه در زانو نداشته باشد ، محدود سازد.

در بعضی مواقع لازم است برای درمان بیماری اسگود شلاتر (درد زانو در نوجوانان) این استراحت نسبی تا ماه ها به طول انجامد.

ورزش درمانی بیماری اسگودشلاتر

کشش چهار سر ران
باید این کشش را در قسمت جلوی ران خود احساس کنید.
نکته: پشت خود را صاف نگه دارید و خم نکنید.

سایر روش های بازتوانی

  • ورزش های کششی : کشش عضلات جلو و عقب ران (عضلات چهار سر و سه سر ران) ، ممکن است به
    کاهش درد کمک کرده و مانع از بازگشت بیماری پس از شروع مجدد ورزش شود.
  • داروهای ضدالتهابی : این داروها برای کاهش التهاب ، درد و ادم تجویز می شود.
  • جراحی : اکثر علایم بیماری با تکمیل جهش رشدی نوجوان (حدود 14 سالگی برای دختران و حدود 16 سالگی برای پسران ) بهبود خواهد یافت ،
    به همین دلیل جراحی تنها در موارد نادر نیاز است.

خلاصه

بیماری  یکی از علل شایع درد جلو و زیر زانو در نوجوانان در حال رشد می باشد.

  • کودکانی که به ورزش های حرفه ای مشغول هستند -خصوصا دومیدانی و ورزش های جهشی- در خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری قرار دارند.
  • در اکثر مواقع ؛ استراحت ، داروهای مسکن و ورزش های قدرتی و کششی مناسب می تواند منجر به
    بهبود بیماری اسگود شلاتر (درد زانو در نوجوانان) ، کاهش درد و بازگشت فعالیت شود.

 

 

 

منبع : سایت orthoinfo 

ترجمه شده توسط : دکتر  زهرا هاشمی

درد و تورم قدام زانو (بورسیت پره پاتلار)

درد و تورم قدام زانو (بورسیت پره پاتلار)

 

درد و تورم قدام زانو (بورسیت پره پاتلار) بورس ها کیسه های کوچک و ژله ای مانند هستند که در سراسر بدن قرار دارند،

از جمله در اطراف شانه، آرنج، لگن، زانو و پاشنه. آنها حاوی مقدار کمی مایع هستند و بین استخوان ها و بافت های نرم قرار می گیرند

و مثل یک بالشتک عمل می کنند تا به کاهش اصطکاک کمک کنند.

بورسیت پره پاتلار التهاب بورس در قسمت جلوی زانو (پاتلار) است.

هنگامی که بورس تحریک شود، مایعات زیادی تولید می کند، که باعث تورم آن شده و به قسمت های مجاور زانو فشار می آورد.

 

(تصویر چپ) آناتومی طبیعی زانو را از پهلو نشان داده است. بورس یک کیسه کوچک است و بین پاتلا و پوست قرار دارد.

(تصویر راست) در بورسیت پره پاتلار، بورس ملتهب و متورم می شود.

 

علت

بورسیت پره پاتلار  غالباً در اثر زانو زدن مکرر ایجاد می شود.

لوله کش ها، سازنده و تعمیر کننده بام ها، شوینده های فرش، کارگران معدن زغال سنگ و

باغداران در معرض خطر بیشتری برای ایجاد این شرایط هستند.

ضربه مستقیم به قسمت جلوی زانو نیز می تواند باعث بورسیت پره پاتلار شود.

ورزشکارانی که در ورزشهایی شرکت می کنند که ضربات مستقیم یا افتادن روی زانو در آن شایع است،

از جمله فوتبال، کشتی یا بسکتبال، در معرض خطر بیشتری برای این شرایط هستند.

 

افراد دیگری که مستعد ابتلا به درد و تورم قدام زانو (بورسیت پره پاتلار) هستند شامل افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید یا نقرس است.

بورسیت پره پاتلار در اثر عفونت باکتریایی نیز می تواند ایجاد شود.

اگر یک آسیب زانو – مانند نیش حشرات، خراش یا زخم – به پوست آسیب بزند، ممکن است باکتری ها وارد کیسه بورس شوند و باعث عفونت شوند.

به این حالت بورسیت عفونی گفته می شود.

بورسیت عفونی کمتر شایع است، اما جدی تر است و باید با فوریت بیشتری درمان شود.

 

عکس ها بیماری را نشان می دهد که یک بورس ملتهب پر از مایع در جلوی زانوی چپ او است. زانوی راست او طبیعی است.

علائم

  • درد با فعالیت، اما معمولاً در شب درد ندارند
  • تورم سریع در قسمت جلوی زانو
  • گرمی و حساسیت در لمس
  • بورسیت ناشی از عفونت ممکن است باعث ایجاد تورم، قرمزی و همچنین تب و لرز شود

 

معاینات پزشک

 

شرح حال و معاینه

پزشک در مورد علائم مانند شدت درد، مدت زمان علائم و فاکتورهای خطر ایجاد بورسیت پره پاتلار با شما صحبت خواهد کرد.

پزشک شما به احتمال زیاد در مورد علائم و نشانه های عفونت مانند تب یا لرز سؤال خواهد کرد. بورسیت پره پاتلار ناشی از عفونت نیاز به یک برنامه درمانی متفاوت دارد.

در طول معاینه، پزشک زانو را مشاهده می کند و آن را با زانوی سالم شما مقایسه می کند.

او زانوی شما را معاینه می کند، حساسیت به لمس و دامنه حرکت زانو را ارزیابی می کند و اینکه آیا درد مانع از خم شدن آن می شود.

 

تست ها

  • اشعه ایکس. اشعه ایکس تصاویر واضحی از استخوان ارائه می دهد. پزشک ممکن است برای اینکه
    مطمئن شود که شکستگی وجود ندارد که باعث علائم شما بشود این عکس را درخواست کند.
  • سایر تست های تصویربرداری. تشخیص بورسیت معمولاً در معاینه بالینی انجام می شود،
    اما سی تی اسکن (CT) و ام آر آی(MRI) ممکن است برای بررسی سایر آسیب های بافت نرم انجام شود.
  • آسپیراسیون( کشیدن مایع بورس با سوزن). اگر پزشک شما از احتمال عفونت نگران است،
    ممکن است بورس را آسپیره کند (مایع را با سوزن بکشد) و این نمونه را برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه بفرستد.

درمان

درمان غیر جراحی معمولاً تا زمانی که بورس ملتهب باشد اما عفونی نباشد، مؤثر است:

  • اصلاح فعالیت. از فعالیت هایی که علائم را بدتر می کند، خودداری کنید.
    فعالیت دیگری را جایگزین کنید تا زمانی که بورسیت برطرف شود. ورزش با فشار کم مانند دوچرخه سواری گزینه خوبی است.
  • یخ. یخ ها را به طور مرتب 3 یا 4 بار در روز به مدت 20 دقیقه استفاده کنید.
    در صورت استراحت زانو، هر جلسه باید تورم را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
  • بالا بردن. پای آسیب دیده را بالا ببرید، مگر در مواردی که لازم است راه بروید.
  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs).
    داروهایی مانند ناپروکسن و ایبوپروفن ممکن است درد را تسکین داده و التهاب را کنترل کنند.

اگر تورم و درد به این اقدامات پاسخ نداد، پزشک ممکن است بورس را با سوزن تخلیه کند،

سپس بورس را با کورتیکو استروئید تزریق کند.

کورتیکواستروئید یک داروی ضد التهاب است که از دارویی که از طریق  دهان استفاده می شود، قوی تر است.

 

بورسیت عفونی در ابتدا با آنتی بیوتیک درمان می شود.

اگر عفونت به آنتی بیوتیک تنها پاسخ ندهد، تخلیه جراحی لازم است.

 

تخلیه بورس ممکن است تورم مزمن که باعث ناتوانی می شود را درمان کند، اما در صورت ادامه تورم، ممکن است

پزشک شما جراحی جهت برداشتن بورس را توصیه کند. بعد از عمل، زانو باید ظرف چند روز انعطاف پذیری خود را به دست آورد و فعالیت های عادی در طی چند هفته از سر گرفته شود.

 

پیشگیری

با رعایت این توصیه های ساده می توانید از بروز بورسیت جلوگیری کنید:

  • اگر در حین کار زانو می زنید یا در ورزش های تماسی از جمله فوتبال،
    بسکتبال یا کشتی شرکت می کنید، زانو بند بپوشید.
  • با توقف کشش روی ساق پاها مرتبا به زانو استراحت دهید. همچنین ممکن است
    برای جلوگیری از استرس طولانی مدت به زانوها، به طور منظم فعالیت ها را تعویض کنید.
  • بعد از تمرین و کار کردن، از یخ استفاده کنید و زانوهای خود را بالا ببرید.

 

 

 

منبع : سایت orthoinfo 

ترجمه شده توسط : دکتر مهسا عدیلی

بورسیت تاندون زانو ( بورسیت پس آنسرین )

بورس ها کیسه های کوچک ژله مانندی هستند که در اطراف شانه، آرنج ،ران، زانو و پاشنه وجود دارند. بورس ها حاوی مایع اندکی بوده و در بین استخوان ها و بافت نرم قرار داشته و باعث تسهیل حرکت و کاهش اصطکاک می گردند.

بورسیت پس آنسرین (Pes Anserine Bursitis)، التهاب بورسی می باشد که در قسمت داخلی زانو، بین استخوان ساق (تیبیا) و ۳ تاندون عضلات همسترینگ قرار دارد. بورسیت پس آنسرین در اثر ایجاد التهاب و تولیدمایع بیش از حد در بورس ایجاد شده و منجر به تورم و ایجاد فشار بر بافت های اطراف زانو می شود. شایع ترین علایم بورسیت پس آنسرین زانو، درد و تندرنس در قسمت داخلی زانو، حدود 2 تا 3 اینچ پایین تر از مفصل می باشد.

 

a00335f01

درد ناشی از بورسیت پس انسرین، در قسمت داخلی زانو و پایین تر از مفصل زانو می باشد

 

 

 

علل

اغلب موارد، بورسیت بدنبال فعالیت زیاد و یا فشار بر روی بورس ایجاد می شود. این بیماری در ورزشکاران به خصوص دوندگان، شایعتر می باشد. افراد مبتلا به آرتروز زانو نیز دچار این اختلال می گردند.

عوامل زیادی در ایجاد بورسیت نقش دارند از جمله:

  1. تکنیک های نادرست ورزشی مانند عدم انجام حرکات کششی ، دویدن در شیب زیاد و افزایش ناگهانی فعالیت های فیزیکی
  2. سفتی عضلات پشت ران (همسترینگ)
  3. استئوآرتریت (آرتروز) زانو
  4. چاقی
  5. پارگی منیسک داخلی

 

علائم

برخی علائم بورسیت پس آنسرین شامل موارد زیر می باشند:

  1. درد در قسمت داخلی زانو و یا وسط استخوان تیبیا، حدود 2 تا 3 اینچ پایین تر از مفصل زانو
  2. افزایش درد هنگام ورزش یا بالا رفتن از پله

 

تشخیص

علایم بورسیت پس آنسرین مشابه برخی بیماری های دیگر مانند شکستگی استرسی (stress fracture)بوده و در نتیجه انجام رادیوگرافی برای تشخیص لازم می باشد.

 

 

درمان:

افراد ورزشکار دچار بورسیت پس آنسرین باید فعالیت های خود را تعدیل کرده تا التهاب عود نکند.

اقدامات درمانی بورسیت پس آنسرین عبارتند از:

  1. استراحت: بهتر است تا زمان بهبود علایم بورسیت، فعالیت های ورزشی را متوقف و یا جایگزین نمود.
  2. کمپرس یخ روزی ۳ تا ۴ نوبت و هر بار ۲۰ دقیقه کیسه یخ روی محل درد گذاشته شود.
  3. داروهای ضد التهابیآسپیرین و داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (مانند بروفن) باعث کنترل درد و کاهش التهاب می گردند.
  4. تزریق در اغلب موارد، تزریق ترکیب بی حسی و کورتیکواستروئید در محل بورس باعث بهبود علایم می گردد.
  5. فیزیوتراپی: فیزیوتراپی جهت انجام ورزش های کششی و درمان با یخ و اولتراسوند توصیه می شود.

 

اگر علائم با درمان های فوق بهبود نیافت، می توان به کمک جراحی بورس را خارج نمود.

 

 

 

برگرفته از سایت : https://orthoinfo.aaos.org

ترجمه توسط : دکتر عاطفه جوادی

 

آسیب های مینیسک زانو

پارگی مینیسک از جمله شایع ترین آسیب های مفصل زانو به شمار می رود و همه ی افراد، در هر سنی ممکن است در معرض خطر این آسیب باشند

گرچه شیوع آن در میان ورزشکاران بیشتر است.

آناتومی :

سه استخوان ران (فمور) ، درشت نی (تیبیا) و کشکک (پتلا) مفصل زانو را تشکیل می دهند.

مینیسک ها بافت تقریبا غضروفی هستند که در بین استخوان های ران و درشت نی قرار گرفته و نقش “ضربه گیر ” را ایفا می کنند لذا در پایداری مفصل زانو موثر هستند.

تعریف :

پارگی مینیسک ها ممکن است به اشکال مختلف روی دهد و در ورزشکاران اغلب همراه با آسیب سایر ساختارهای مفصل زانو مانند لیگامان (رباط) صلیبی قدامی خواهد بود.

a00358f01

علل :

پارگی ناگهانی مینیسک اغلب در حین ورزش رخ می دهد.

گرچه پارگی اغلب به دنبال خم شدن و چرخش همزمان مفصل زانو رخ می دهد ولی گاهی ضربات مستقیم به مفصل زانو مانند “تکل” در ورزش فوتبال می تواند عامل آسیب باشد.

 

a00358f02_1000 a00358f03_1000

در افراد با سن بالاتر ، پارگی مینیسک به دلیل تخریب تدریجی آن رخ می دهد. در طول زمان , بافت غضروفی به تدریج نازک و ضعیف شده و مستعد پارگی می گردد.

در این افراد ، گاهی تنها یک چرخش ناگهانی در مفصل زانو مانند زمان برخاستن از روی صندلی می تواند برای پارگی مینیسک کافی باشد.

علائم:

ممکن است حین پاره شدن ناگهانی مینیسک ، صدای “پاپ” مانند شنیده شود.

اغلب بیماران پس از پارگی مینیسک همچنان می توانند با پای آسیب دیده راه بروند و اغلب ورزشکاران نیز می توانند به بازی خود ادامه دهند. 2 تا 3 روز پس از آسیب به تدریج به خشکی و تورم مفصل آسیب دیده افزوده می شود.

شایع ترین علائم پارگی مینیسک عبارتند از :

  • درد
  • سفتی و تورم مفصل زانو
  • احساس قفل شدن زانو
  • احساس خالی کردن زانو
  • محدود شدن دامنه ی حرکتی مفصل

 

روش های تشخیصی :

پزشک معالج با گرفتن شرح حال و معاینه ی فیزیکی دقیق و مخصوص آسیب های مینیسک ، می تواند به تشخیص برسد.

از آنجا که گاهی سایر مشکلات می توانند آسیب دیدگی مینیسک را تقلید کنند و یا همراه با آسیب مینیسک سایر ساختارهای مفصل هم آسیب دیده باشد

پزشکان بر اساس صلاحدید از روش های تصویربرداری مانند گرافی ساده یا MRI کمک میگیرند.

درمان :

درمان بر اساس سن ، میزان فعالیت فیزیکی بیمار ، نوع ، سایز و محل آسیب در مینیسک و وجود یا عدم وجود آسیب همزمان در سایر ساختارهای زانو تعیین می گردد.

درمان اولیه :

قدم اول در مدیریت آسیب های ناگهانی مینیسک ، در نظر گرفتن اصول زیر می باشد :

  • استراحت : بهتر است به زانوی آسیب دیده استراحت بدهید. گاهی پزشک استفاده از عصای زیر بغل را جهت جلوگیری از وزن گذاری بر روی زانوی آسیب دیده توصیه می کند.

 

  • یخ :در مرحله ی ابتدایی آسیب ، استفاده از کمپرس سرد به مدت 20 دقیقه چند بار در روز برای زانوی آسیب دیده توصیه می گردد. یخ را نباید به طور مستقیم بر روی پوست قرار داد.

 

  • کمپرس کردن : برای کاهش تورم مفصل می توان از بانداژهای الاستیکی استفاده کرد. روش صحیح بستن این بانداژها را از پزشک خود یاد بگیرید.

 

  • بالا قرار دادن عضو: برای کاهش تورم ، در هنگام استراحت زانو را بالاتر از قلب قرار دهید.

ممکن است پزشک جهت کاهش درد و التهاب ، استفاده از دارو را نیز به شما پیشنهاد نماید.

درمان جراحی :

بر اساس نوع آسیب اولیه و یا باقی ماندن علایم علی رغم درمان غیر جراحی ممکن است پزشک معالج به سراغ درمان های جراحی برود.

“آرتروسکوپی مفصل زانو” یکی از شایع ترین اقدامات جراحی به شمار می رود.

در این روش ، یک دوربین کوچک از طریق برش کوچکی وارد فضای مفصلی شده و نمای واضحی از داخل مفصل را در اختیار جراح قرار میدهد که می تواند همزمان در تشخیص و درمان کمک کننده باشد.

 

figs-4-and-7_1000

در برخی اعمال جراحی قسمت آسیب دیده ی مینیسک از داخل مفصل زانو خارج می شود درحالی که در بعضی موارد امکان ترمیم مینیسک از طریق بخیه زدن دو جزء آسیب دیده فراهم بوده و مینیسک خارج نمی گردد.

 

a00358_combined-treatment-images-compressor

توانبخشی :

پس از آن که ترمیم اولیه ی مینیسک صورت گرفت ، تجویز ورزش به منظور بازتوانی انجام می شود.

ورزش منظم با هدف حفظ قدرت عضلات اطراف زانو و محدوده ی حرکتی مفصل ضروری می باشد.

بخش مهمی از برنامه ی توانبخشی ، انجام تمرینات تجویز شده در منزل است .

زمان لازم برای ترمیم مواردی که در آنها برداشتن مینیسک انجام شده ، 3 تا 4 هفته و در مواردی که مینیسک بدون برداشتن ، ترمیم شده است تا 3 ماه ممکن است طول بکشد.

خلاصه :

پارگی مینیسک یکی از آسیب های بسیار شایع زانو به شمار می رود. با تشخیص ، درمان و توانبخشی مناسب ؛ اغلب بیماران می توانند به سطح فعالیت قبل از آسیب بازگردند.

 

برگرفته از سایت : https://orthoinfo.aaos.org
ترجمه توسط : دکتر  زهرا هاشمی